ZIJ GINGEN JE VOOR

Clarissa Pinkola Estés (1945)

Ze schrijft een boek dat niemand wil hebben.
Twintig jaar lang.
Psycholoog. Dichteres. Vertelster van oude verhalen.

Opgegroeid in een arm gezin in Michigan.
Grootgebracht met mythen en sprookjes van Hongaarse immigranten.

Ze gelooft dat oeroude verhalen genezen. Niet als metafoor. Maar echt.
De academische wereld gelooft haar niet. Uitgevers willen het niet.
Te wild. Te vrouwelijk. Te weinig bewijs.

Ze blijft schrijven.
Twintig jaar lang verzamelt ze verhalen.
Over vrouwen die zichzelf terugvinden als ze ophouden met luisteren naar wie ze horen te zijn.

In 1992 verschijnt 'Women Who Run with the Wolves'.
In het Nederlands: 'De ontembare vrouw'.
Miljoenen vrouwen herkennen zich in verhalen die niemand serieus nam.

Ze noemt het de Wilde Vrouw.
Niet wild als gevaarlijk.
Wild als vrij. Als authentiek. Als van zichzelf.

Ik denk aan haar als ik een vrouw zie die weet wat ze te zeggen heeft,
maar wacht tot ze er klaar voor is.
Tot ze meer bewijs heeft. Tot het beter klinkt.

Jij hoeft geen twintig jaar te wachten.
De verhalen die jij draagt, mogen gehoord worden. Nu.

Het verhaal van de Selkie inspireerde mij voor de Heldinnenreis.
Een vrouw die haar huid kwijtraakt.
Die blijft functioneren, blijft zorgen, blijft gaan.
Van binnen opgedroogd. Niet tevreden.
Ze leeft een niet-geleefd bestaan.
Tot ze haar huid terugvindt. En terugkeert naar de zee.

Dat verhaal is de kern van De Heldinnenreis.
Een jaartraject voor vrouwen die klaar zijn om te horen wat ze al weten.