De vriendin die de oude Inge terugwilde

Er komt een moment waarin de mensen om je heen je niet meer helemaal kunnen volgen.

Ik merkte het, toen ik mijn bedrijf "Heks in Business" noemde.

Sommige mensen uit mijn oude netwerk, branding en storytelling, vijfentwintig jaar lang mijn wereld, konden er niet veel mee. Een paar lachten er wat ongemakkelijk om.
De meesten zeiden gewoon niets. Van een vriendin kreeg ik het verwijt dat ik maar steeds veranderde. Dat ze wilde dat het stopte, dat ik de oude Inge weer zou worden, die ze wel kon volgen en begreep.

Dat deed pijn. Even dacht ik: dan is het misschien fout.

Het was niet fout. Het was gewoon nieuw.
Voor hen en haar, nog niet te herkennen, omdat het buiten hun eigen wereld ligt.

Dat zie ik nu voortdurend bij coaches en therapeuten die een sprong maken in hun werk. Ze ontwikkelen zich, zien dingen scherper, voelen meer. En de vriendin die altijd meedacht, de collega die altijd bevestigde, kan het opeens niet meer volgen.

De vraag die er dan toe doet, is niet: hoe leg ik het beter uit.
De vraag is: waarom heb ik het nodig dat zij het snapt.

Vaak zit daar een oud stukje angst van erbij willen horen.
Niet afwijken. Iemand die jou als anders ziet, voelt dan als gevaar.

Wanneer je steviger op je eigen grond staat, verandert dat.
Je kunt gewoon rustig blijven als iemand je niet meteen begrijpt.

Je kunt van iemand houden zonder jezelf te verloochenen om begrepen te worden.

Wie moest jij loslaten om verder te kunnen groeien?